Τι σημαίνει να φροντίζεις; Και τί να φροντίζεσαι; Πώς ακούμε και πώς ακουγόμαστε σε ένα πλαίσιο αλληλοφροντίδας; Πώς μας βοηθάει η ποίηση, η μουσική και ο λόγος να κατανοήσουμε τη φροντίδα ως σχέση και όχι ως ρόλο;

Το Μια ροδιά ανθίζει, μια συνεργασία του Μικρού Εθνικού και του Γηροκομείου Αθηνών, είναι ένα εργαστήριο μουσικής και λόγου που φέρνει στον ίδιο χώρο ανθρώπους που φροντίζουν και ανθρώπους που δέχονται φροντίδα. Η φροντίδα είναι μέρος της ζωής όλων μας, κι όμως δεν είναι πάντα ορατή. Δεν μοιράζεται πάντα ισότιμα, δεν αναγνωρίζεται πάντα ως εργασία και συχνά συνδέεται με στερεότυπα για την ηλικία, το σώμα, την ασθένεια, την εξάρτηση, την παραγωγικότητα και την αυτονομία.

Μέσα από τη μουσική, τον ήχο, τον λόγο, το τραγούδι και την ποίηση, δημιουργούμε έναν χώρο όπου κάθε φωνή μπορεί να υπάρξει και να ακουστεί. Ο αυτοσχεδιασμός γίνεται ένα εργαλείο να ακούμε τους άλλους, να δοκιμάζουμε και να συνθέτουμε λέξεις και μελωδίες μαζί.

Λέξεις, νότες, μελωδίες, ήχοι, τραγούδια και ρυθμός ενεργοποιούν το σώμα και την ακρόαση. Ένας ρυθμός ταξιδεύει στην ομάδα, μια φωνή βρίσκει μια δεύτερη. Ένα ποίημα γίνεται τραγούδι. Ένας ήχος μιλά για όσα δε χωράνε σε λόγια.

Μας ενδιαφέρει να δημιουργηθεί ένας χώρος όπου η φροντίδα δεν σημαίνει παθητικότητα και η ανάγκη δεν σημαίνει αδυναμία. Όπου ο άνθρωπος που φροντίζει έχει επίσης δικαίωμα στη φροντίδα, στην ξεκούραση, στη χαρά και στην έκφραση και εκείν@ που δέχεται φροντίδα δεν αντιμετωπίζεται μόνο μέσα από αυτό που δεν μπορεί να κάνει, αλλά μέσα από όσα μπορεί ακόμη να φανταστεί, να επιθυμήσει, να δημιουργήσει και να μοιραστεί.

Η μουσική γίνεται κοινός τόπος συνάντησης, μειώνει τις αποστάσεις ανάμεσα σε φροντιστές, φροντιζόμενους και ανθρώπους του οικείου τους περιβάλλοντος και δημιουργεί χώρο για χαρά, σύνδεση και αμοιβαία αποδοχή. Και ίσως η μουσική να μπορεί να μας βοηθήσει να ακούσουμε ξανά τι σημαίνει αυτό το μαζί.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε φροντιζόμενα άτομα που διαμένουν στο Γηροκομείο Αθηνών, στους συγγενείς αυτών και σε εργαζόμεν@ άτομα του Γηροκομείου. Το καλλιτεχνικό υλικό θα γεννηθεί συλλογικά από την ομάδα: λόγια, ποιήματα, φωνές, ρυθμοί, ήχοι και μουσικές ιδέες θα συναντηθούν και θα γίνουν μια κοινή σύνθεση.

Η κεντρική φιλοσοφία του προγράμματος εστιάζει στην άρση των στεγανών μεταξύ των φροντιζόμενων, των φροντιστών και των συγγενών. Μέσα από τον μουσικό διάλογο, οι συμμετέχοντες καλούνται να ακούσουν και να ακουστούν, χτίζοντας γέφυρες ενσυναίσθησης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται:

• Στην ενδυνάμωση του «εγώ» μέσω της λήψης αυτοσχεδιαστικών αποφάσεων, που ενισχύουν την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση προσωπικής αξίας.
• Στην καλλιέργεια του «εμείς», όπου η ομαδική σύνθεση και η συλλογική φωνητική/οργανική πράξη δημιουργούν ένα πλαίσιο αμοιβαίας υποστήριξης και εμπιστοσύνης.
• Στη διαγενεακή σύνδεση, όπου η μουσική λειτουργεί ως κοινός τόπος συνάντησης, μειώνοντας τα συναισθήματα απομόνωσης και περιθωριοποίησης.

 Το εργαστήριο συμβάλλει στην ανάπτυξη δεξιοτήτων συναισθηματικής ρύθμισης, στη διαχείριση της μοναξιάς και στην καλλιέργεια του συναισθήματος της χαράς και της αμοιβαίας αποδοχής. Η διαδικασία της μουσικής δημιουργίας παρέχει μια διέξοδο έκφρασης, ενώ παράλληλα ενισχύει την ικανότητα για συνεργασία. 

 

Υπεύθυνη εργαστηρίου: Σοφία Καμαγιάννη

Τελευταία ενημέρωση: 23/09/2026