Το Εθνικό Θέατρο προσκαλεί μία/έναν συγγραφέα να εμπιστευτεί ένα απόσπασμα από το νέο έργο του στα χέρια μιας ομάδας ηθοποιών, που καλούνται να το αποτυπώσουν σκηνικά, χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση. Κάθε τελευταία Κυριακή του μήνα στήνεται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Κτηρίου Τσίλλερ ένα σαλόνι, όπου οι θεατές έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την/τον συγγραφέα και το νέο της/του έργο μέσα από την παρουσίαση του αποσπάσματος. Θα ακολουθεί συζήτηση με άλλους/ες καλλιτέχνες/ιδες, που θα προσκαλεί στο σαλόνι η/ο συγγραφέας. Ένας ανοιχτός χώρος δημιουργικής συνάντησης, που μπορεί να οδηγήσει σε μια δεύτερη απόπειρα με ανοιχτή προοπτική.

Τα «Σαλόνια Γλώσσας» — ο κύκλος γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο — επιστρέφουν την Κυριακή 25 Ιανουαρίου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Κτηρίου Τσίλλερ, με προσκεκλημένη τη Γλυκερία Μπασδέκη.

Η θεατρική συγγραφέας και ποιήτρια μοιράζεται ένα απόσπασμα από το εν εξελίξει έργο της «μάμα», ένα θεολογικό θρίλερ που ακροβατεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη μεταφυσική. Με σύνθημα το «ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ πείνα» και κεντρική ηρωίδα τη ζητιάνα μάμα, η συγγραφέας μας συστήνει ένα έργο για την ευπιστία και την απλότητα του κακού, το οποίο ζωντανεύουν επί σκηνής τέσσερις ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου, χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση.

Καλεσμένος της δημιουργού στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, ο σκηνοθέτης Γιάννης Σκουρλέτης. Με την οικειότητα της χρόνιας συνεργασίας τους στην ομάδα bijoux de kant, ανοίγουν τη μεγάλη συζήτηση για τη δραματουργία του σήμερα, τη διακειμενικότητα και τη δυναμική της ελληνικής γλώσσας.

Παίζουν: Μαρία Γεωργιάδου, Αντώνης Γκρίτσης, Θάλεια Συκιώτη, Ανδριάνα Χαλκίδη

Λίγα λόγια για τη «μάμα»
Σε ένα εσώκλειστο σύμπαν Μητέρα/Τροφός/Βασίλισσα /Πρωθυπουργός είναι η μάμα, η Μεγάλη Ζητιάνα που επαιτεί και απαιτεί ασύστολα. Μαζί της σέρνει τα τρία ζητιανόπουλα, την αγγέλα, το λιτσάκι και τον κλανιά, εκπαιδευόμενους διαδόχους στον ζοφερό θρόνο της. Τα ζητιανόπουλα, με σωματική ανάπτυξη 10χρονου και πνευματική 5χρονου, υπακούουν μπροστά στην αδυσώπητη ανάγκη της πείνας, της τεράστιας αυτής δύναμης που «καταβροχθίζει» το έργο από την αρχή μέχρι το τέλος του.

Η «επανάσταση» θα έρθει από τον καρπό της κοιλίας της σταυρούλας, της γκαστρωμένης καρακαλλόνας που, πριν πεθάνει –  από τις μαγγανείες της μάμας –,  θα φέρει στον κόσμο τον ξανθό, γαλανομάτη (και υπέρμαχο του «δωρεάν ψωμιού για όλους»), Ερχόμενο. Εκείνος θα αναλάβει την επιχείρηση, η μάμα θα εκπέσει σε Σύμβουλο επαιτείας, ενώ τα ζητιανόπουλα θα συνεχίσουν, χορτάτα προσωρινά, την τέχνη που διδάχτηκαν, λατρεύοντας ως Θεό τους το νέο αφεντικό.

Η «μάμα»  είναι ένα θεολογικό θρίλερ, μια αλληγορία για την πείνα, την εκμετάλλευση, την πίστη, την ηγεσία. Στη «μάμα» τα όρια ανάμεσα στο Καλό και το Κακό, το ηθικό και το ανήθικο, τη βία και την καλοσύνη είναι θολά. Το «ζητιανομάγαζο» είναι η μόνη υπαρξιακή σταθερά. Το  Αφεντικό μόνον αλλάζει ανά τους αιώνες.

Την Κυριακή 30 Νοεμβρίου, η συγγραφέας, σκηνοθέτρια και ερευνήτρια  Πολιτικής Οικολογίας στο Imperial College του Λονδίνου, Δανάη Λιοδάκη, παίρνει τη σκυτάλη από τη φιλοξενούμενη της δράσης του Οκτωβρίου, βραβευμένη θεατρική συγγραφέα, πεζογράφο και σκηνοθέτρια θεάτρου, Έλενα Πέγκα, και εμπιστεύεται ένα απόσπασμα από το εν εξελίξει έργο της «Μαύρο Κουτί», σε πέντε ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου, που το ζωντανεύουν επί σκηνής χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση. Μια σύγχρονη δημιουργία για την υπαρξιακή διάσταση της κλιματικής κρίσης, η οποία αλλάζει δραματικά την ανθρωπότητα αφαιρώντας της την ικανότητα να φαντάζεται το ίδιο της το μέλλον. 

Καλεσμένη της συγγραφέως στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, η ηθοποιός Μυρτώ Αλικάκη.

παίζουν: Ηλέκτρα Καρτάνου, Κορίνα Κόκκαλη, Μάριος Κρητικόπουλος, Βασίλης Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Χασάνι.

Λίγα λόγια για το «Μαύρο Κουτί»
Το έργο εμπνέεται από την πραγματική ιστορία του Golden Record, του Χρυσού Δίσκου που στάλθηκε από τη ΝASA στο διάστημα μαζί με την αποστολή του Voyager, μεταφέροντας ήχους και  εικόνες από τη Γη προς τον εξωγήινο πολιτισμό. Ο Δίσκος περιείχε χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες,  φυσικούς ήχους, μουσική και φωτογραφίες της ανθρώπινης ζωής. Οι ήρωες του έργου φτιάχνουν  το δικό τους «Μαύρο Κουτί», προσπαθώντας να περισώσουν θραύσματα της ανθρωπινότητας για  τους θεατές του μέλλοντος. Έτσι, 50 χρόνια μετά την αποστολή του Voyager, το έργο μας καλεί να  αναρωτηθούμε, τι αξίζει να διασωθεί και να ταξιδέψει στο μέλλον από την ιστορία μας και τι θα  αφήσουμε να χαθεί για πάντα;  

Στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, η στάθμη της θάλασσας  ανεβαίνει απειλητικά και κάποιοι επιφανείς πολίτες σχεδιάζουν τη διαφυγή τους από τον πλανήτη Γη. Μια ομάδα ανθρώπων αποφασίζει να τους σταματήσει αλλά και να διασώσει τη μνήμη του ανθρώπινου πολιτισμού, εκτοξεύοντας στο διάστημα ένα «Μαύρο Κουτί», ένα αρχείο καταγραφής της τελευταίας μαρτυρίας της  ανθρωπότητας, λίγο πριν αυτή εξαφανιστεί. Το «Μαύρο Κουτί» ταξιδεύει σε εξωπλανητικούς  κόσμους, κάνοντας ένα σχόλιο για την περιβαλλοντική καταστροφή και τη φαντασίωση μιας  άλλης συμβιωτικής σχέσης ανάμεσα στις ανθρώπινες –και μη–  φύσεις. Οι πέντε ήρωες, από έναν μεταιχμιακό τόπο, εκπέμπουν ένα επείγον μήνυμα για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος του Εθνικού Θέατρου για την Καλλιτεχνική Περίοδο 2025-26, που αντλεί έμπνευση από τη γλώσσα και το ευρύτερο δίκτυο που αυτή διαμορφώνει.